آیا ارتباطی بین نای‌کوئیل و اختلال نعوظ وجود داره؟

اگرچه به خاطر مواد فعال موجود در نای‌کوئیل، شواهدی از ارتباط بین این دارو و اختلال نعوظ وجود داره، اما هیچ رابطه مستقیمی که نشون بده این دارو باعث این مشکل میشه، پیدا نشده.

نای‌کوئیل یک داروی بدون نسخه هست که برای درمان علائم سرماخوردگی یا آنفولانزا مثل آبریزش بینی، سرفه و درد استفاده میشه.

ولی مواد فعال موجود در اون می‌تونه عوارض جانبی مختلفی ایجاد کنه. این عوارض شامل خواب‌آلودگی، تغییر در ضربان قلب و سردرد میشه. همچنین شواهدی وجود داره که نشون میده مواد فعال این دارو ممکنه باعث اختلال نعوظ بشن.

در ادامه بیشتر در مورد اینکه چرا ممکنه نای‌کوئیل مسئول اختلال نعوظ باشه، داروهای دیگه‌ای که می‌تونن باعث این مشکل بشن و عوارض جانبی نای‌کوئیل که ممکنه نیاز به کمک پزشکی داشته باشن، صحبت می‌کنیم.

آیا نای‌کوئیل می‌تونه باعث اختلال نعوظ بشه؟

شواهد مستقیمی که نشون بده خود نای‌کوئیل می‌تونه باعث اختلال نعوظ بشه وجود نداره. هیچ مطالعه یا بررسی‌ای به نتیجه‌ای در مورد ارتباط بین این دو نرسیده.

اما نای‌کوئیل از سه ماده فعال تشکیل شده که هر کدوم ارتباطی با علل و علائم اختلال نعوظ دارن:

• استامینوفن، یک مسکن که به عنوان ضد درد شناخته میشه (همون ماده فعال موجود در تایلنول)
• دکسترومتورفان (DXM)، یک ضد سرفه که در رابیتوسین و دلسیم هم پیدا میشه
• دوکسیلامین، یک آنتی‌هیستامین نسل اول که به درمان تهوع، آلرژی‌ها و مشکلات خواب کمک می‌کنه

یک مطالعه در سال 2017 درباره ارتباط بین مسکن‌های رایج مثل استامینوفن که برای درمان دردهای مزمن استفاده میشن و اختلال نعوظ صحبت می‌کنه.

نویسندگان پیشنهاد می‌کنن که این ارتباط ممکنه نتیجه اختلال در ارتباطات بین مغز و اعصاب و هورمون‌هایی باشه که مغز برای کمک به نعوظ موقع تحریک جنسی فعال می‌کنه. اونها متوجه شدن که مصرف طولانی مدت مسکن‌ها می‌تونه سطح طبیعی تستوسترون رو هم پایین بیاره.

هر دوی این اثرات می‌تونن منجر به اختلال نعوظ بشن. علاوه بر این، این یافته با بهبود علائم اختلال نعوظ در شرکت‌کنندگان مطالعه وقتی که داروهای اختلال نعوظ و ژل تستوسترون برای مقابله با این اثرات بهشون داده شد، تایید شد.

شواهد کمتری وجود داره که DXM رو مستقیماً به اختلال نعوظ مرتبط کنه.

آزمایش‌های بالینی روی 162 نفر که یک داروی ضدافسردگی به نام Auvelity رو که حاوی DXM و بوپروپیون (ولبوترین) هست امتحان کردن، نشون داد که 6 درصد از افرادی که Auvelity مصرف می‌کردن، اختلال نعوظ و سایر علائم اختلال عملکرد جنسی رو تجربه کردن، در حالی که هیچ کدوم از افرادی که دارونما مصرف می‌کردن این مشکلات رو نداشتن.

DXM عوارض جانبی شناخته شده دیگه‌ای هم داره. می‌تونه منجر به شرایط زیر بشه که ممکنه به اختلال نعوظ هم منجر بشن:

• توهم
• بی‌قراری
• کمبود اکسیژن در مغز
• افزایش ناگهانی سطح سروتونین

یک مطالعه موردی در سال 2021 روی فردی که مصرف بیش از حد DXM داشته، پیشنهاد می‌کنه که تغییرات عمده در توانایی بدن برای تنظیم هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی مثل سروتونین می‌تونه باعث شرایطی مثل سندرم سروتونین بشه که مشخصه که عوارض جانبی مثل اختلال نعوظ ایجاد می‌کنه.

هیچ شواهدی که دوکسیلامین رو مستقیماً به اختلال نعوظ مرتبط کنه وجود نداره.

اما آنتی‌هیستامین‌های نسل اول مشابه، مثل دیفن‌هیدرامین (بنادریل)، مشخصه که عوارض جانبی مثل اختلال نعوظ دارن. اونها همچنین می‌تونن باعث خواب‌آلودگی، سرگیجه و درد موقع ادرار کردن بشن.

داروهایی که احتمالاً باعث اختلال نعوظ میشن

داروهای بدون نسخه و نسخه‌ای زیاد دیگه‌ای هم هستن که احتمالاً باعث اختلال نعوظ میشن.

داروهای بدون نسخه که باعث اختلال نعوظ میشن

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، مثل ایبوپروفن (ادویل)، با اختلال نعوظ مرتبط شدن.

آنتی‌هیستامین‌های بدون نسخه زیادی هم مشخصه که باعث اختلال نعوظ میشن، از جمله:

• سایمتیدین (تگامت)
• دیمن‌هیدرینات (درامامین)
• دیفن‌هیدرامین (بنادریل)
• فاموتیدین (پپسید)
• مکلیزین (بونین)
• رانیتیدین (زانتاک)

داروهای نسخه‌ای که باعث اختلال نعوظ میشن

خیلی از داروهای ضدافسردگی رایج که نسخه‌ای هستن با اختلال نعوظ مرتبط شدن، از جمله:

• آمی‌تریپتیلین (الاویل)
• دیازپام (والیوم)
• فلوکستین (پروزاک)
• لورازپام (آتیوان)
• سرترالین (زولوفت)

داروهای نسخه‌ای دیگه‌ای که با اختلال نعوظ مرتبط شدن شامل:

• فیناستراید (پروپشیا)
• هیدرومورفون (دیلودید)
• کتوکونازول (نیزورال)
• متوکلوپرامید (رگلان)
• متوپرولول (لوپرسور)
• اکسیکودون (اکسی‌کانتین)
• پروکلرپرازین (کامپازین)
• سوماتریپتان (ایمیترکس)

عوارض جانبی دیگه نای‌کوئیل چیه؟

عوارض جانبی دیگه‌ای که می‌تونن توسط مواد فعال در نای‌کوئیل ایجاد بشن شامل:

• خواب‌آلودگی
• سرگیجه
• سردرد
• درد شکم
• تاری دید
• خشکی دهان، گلو و بینی
• تهوع
• گرفتگی راه هوایی
• احساس بی‌قراری
• تنفس سطحی
• آسیب کبدی

چه موقع باید به دنبال کمک پزشکی باشیم

اگه یهو در نعوظ یا حفظ نعوظ مشکل پیدا کردید، مخصوصاً بعد از شروع مصرف نای‌کوئیل یا داروی دیگه، به فکر گرفتن کمک پزشکی باشید.

اختلال نعوظ اغلب خودش برطرف میشه، مخصوصاً اگه عارضه جانبی دارویی باشه که فقط برای مدت کوتاهی مصرف می‌کنید.

اما اختلال نعوظی که بهتر نمیشه ممکنه نشونه یک بیماری زمینه‌ای باشه. اگه همراه با اختلال نعوظ، علائم جدید دیگه یا عوارض جانبی دارویی که برطرف نمیشن دارید، به پزشک مراجعه کنید.

سوالات متداول درباره اختلال نعوظ و داروها

اینجا تعدادی از سوالات متداول درباره اختلال نعوظ و داروها رو می‌بینید.

آیا دی‌کوئیل می‌تونه باعث اختلال نعوظ بشه؟

دی‌کوئیل تقریباً همه مواد فعال نای‌کوئیل رو به جز دوکسیلامین داره. این یعنی ممکنه بعضی از همون عوارض جانبی رو داشته باشه.

بعضی انواع دی‌کوئیل مواد فعال دیگه‌ای مثل فنیل‌افرین و گایافنزین هم دارن. هیچ کدوم از این‌ها با اختلال نعوظ مرتبط نیستن. فنیل‌افرین گاهی برای درمان نعوظ‌هایی که از بین نمیرن (پریاپیسم) به آلت تناسلی تزریق میشه.

آیا آنتی‌هیستامین‌ها باعث اختلال نعوظ میشن؟

آنتی‌هیستامین‌ها، مخصوصاً آنتی‌هیستامین‌های نسل اول مثل بنادریل و درامامین، با اختلال نعوظ مرتبط شدن.

آیا آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تونن باعث اختلال نعوظ بشن؟

هیچ شواهدی وجود نداره که نشون بده آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تونن باعث اختلال نعوظ بشن.

نتیجه‌گیری

اگه بعد از شروع مصرف نای‌کوئیل دچار اختلال نعوظ شدید یا اگه بعد از قطع نای‌کوئیل یا داروهای دیگه، اختلال نعوظ برطرف نشد، به دنبال کمک پزشکی باشید.