اختلال نعوظ یکی از شایعترین مشکلات سلامت جنسی مردانه است. وقتی به خاطر بیماریهای مزمن یا مشکلات پزشکی دیگه باشه، ممکنه مشکلی دائمی باشه. اما خیلی وقتها موقتیه.
بیا ببینیم چه چیزهایی میتونن باعث اختلال نعوظ موقتی بشن. همینطور به گزینههای درمانی احتمالی و اینکه چطور میشه با دکتر دربارهش صحبت کرد هم نگاهی میندازیم.
اختلال نعوظ کوتاه مدت
اگه گاهی اوقات مشکل نعوظ داشته باشی، همیشه جای نگرانی نیست. خیلی از مردها تو زندگیشون یه وقتهایی با مشکل نعوظ روبرو میشن و دلایل زیادی میتونه داشته باشه.
اختلال نعوظ موقعیتی
این نوع اختلال فقط تو شرایط خاصی اتفاق میافته. مثلاً بعضی مردها موقع رابطه با شریک جنسیشون مشکل دارن ولی موقع خودارضایی مشکلی ندارن.
معمولاً دلایل روانی مثل استرس یا اضطراب عملکرد باعثش میشن. تو این موارد، بهترین راه درمان معمولاً حل کردن مشکل روانیه.
مصرف الکل و مواد مخدر هم میتونه باعث این نوع اختلال بشه.
اختلال نعوظ موقتی
بعضی عادتهای زندگی میتونن باعث اختلال نعوظ بشن. تو این موارد، معمولاً با تغییر سبک زندگی، مشکل برطرف میشه. چند تا از این عوامل عبارتند از:
سیگار کشیدن، رژیم غذایی بد، کم تحرکی و اضافه وزن یا چاقی. یکی از مهمترین مولکولهایی که برای نعوظ لازمه، نیتریک اکسیده. این ماده باعث گشاد شدن رگهای خونی میشه که برای نعوظ ضروریه. التهاب مزمن – که میتونه به خاطر سیگار کشیدن، رژیم غذایی بد و اضافه وزن باشه – میتونه باعث اختلال تو عملکرد رگهای خونی بشه و دسترسی به این مولکول رو کم کنه.
استرس مزمن. وقتی استرس داری، بدنت هورمون اپینفرین بیشتری تولید میکنه. سطح بالای اپینفرین باعث میشه شل شدن ماهیچهها و رگهای خونی آلت تناسلی سختتر بشه. معمولاً وقتی علت استرس یا اضطراب برطرف بشه، مشکل نعوظ هم حل میشه.
سندرم متابولیک. تحقیقات نشون داده که سندرم متابولیک از چند راه میتونه باعث اختلال نعوظ بشه، مثل پایین بودن سطح تستوسترون و تصلب شرایین. بسته به علت، ممکنه قابل درمان و موقتی باشه.
اختلال نعوظ بلندمدت
اگه اختلال نعوظ به خاطر بعضی مشکلات فیزیکی باشه، برطرف کردنش سخته. بعضی بیماریها مثل دیابت، آسیب نخاعی و اماس ممکنه روی اعصابی که به آلت تناسلی مربوط میشن تأثیر بذارن. چند تا از علتهای احتمالی اختلال نعوظ بلندمدت اینا هستن:
گرفتگی شریانها
آسیب نخاعی
آسیب عصبی
آسیب بافت آلت تناسلی
اماس
بیماری پیرونی
پارکینسون
دیابت
خیلی وقتها، حتی اگه اختلال نعوظ به خاطر این شرایط باشه، بازم با دارو، تزریق یا درمانهای دیگه قابل کنترله.
بعضی داروهای تجویزی، مثل داروهای فشار خون بالا یا افسردگی هم میتونن باعث اختلال نعوظ بشن. اینکه کوتاهمدت باشه یا بلندمدت، بستگی به این داره که چقدر وقته داری این داروها رو مصرف میکنی.
تشخیص اختلال نعوظ موقتی
تجربه کردن اختلال نعوظ گاه به گاه طبیعیه. اما اگه داره مرتب زندگی جنسیت رو مختل میکنه، ممکنه جای نگرانی باشه.
بهترین راه برای فهمیدن علت اصلی اختلال نعوظت اینه که با دکترت صحبت کنی. اونا میتونن با بررسی سابقه پزشکی و جنسیت و پرسیدن درباره مصرف مواد و استرس روانی، علتش رو تشخیص بدن.
اگه هنوز صبحها موقع بیدار شدن نعوظ داری، احتمالاً علت اختلال نعوظت بیشتر روانیه تا جسمی. ممکنه همزمان چند تا علت مختلف وجود داشته باشه.
دکترت ممکنه آزمایش خون هم تجویز کنه و معاینه فیزیکی انجام بده تا آسیب عصبی یا مشکلات دیگه رو رد کنه.
درمان اختلال نعوظ موقتی
اختلال نعوظ اغلب با درمان مناسب بهتر میشه. یه مطالعه در سال ۲۰۱۴ روی ۸۱۰ مرد نشون داد که بعد از ۵ سال، ۲۹ درصد مردهایی که اختلال نعوظ داشتن، علائمشون بهتر شده بود.
1.200.000 تومانقیمت اصلی 1.200.000 تومان بود.1.140.000 تومانقیمت فعلی 1.140.000 تومان است.
چند تا از گزینههای درمانی احتمالی برای اختلال نعوظ موقتی اینا هستن:
مصرف دارو. داروهای خوراکی معمولاً اولین خط درمان برای اختلال نعوظ هستن.
ترک سیگار. سیگار کشیدن میتونه به رگهای خونیت آسیب بزنه و جریان خون به آلت تناسلی رو کم کنه.
کم کردن مصرف الکل. مصرف زیاد الکل میتونه باعث اختلال نعوظ بشه. تو این موارد، اگه مصرف الکل رو کم کنی، ممکنه مشکل بهتر بشه.
بهبود رژیم غذایی. تحقیقات نشون داده ۷۹ درصد افرادی که اختلال نعوظ دارن، شاخص توده بدنی بالای ۲۵ دارن. خوردن غذاهای سالم میتونه کمک کنه وزن کم کنی و اختلال نعوظ رو بهبود بدی.
ورزش کردن. یه بررسی که سال ۲۰۱۸ منتشر شد نشون داد ۱۶۰ دقیقه ورزش هفتگی به مدت ۶ ماه، به کاهش اختلال نعوظ ناشی از بیماری قلبی عروقی، کم تحرکی، سندرم متابولیک، فشار خون بالا و چاقی کمک کرده.
مصرف مکملها. بعضی مکملها مثل جینسینگ، رودیولا روزهآ، یوهیمبه و ال-آرژنین ممکنه به علائم اختلال نعوظ کمک کنن. البته اثربخشی خیلی از این مکملها هنوز جای بحث داره. قبل از مصرف هر مکملی حتماً با دکترت مشورت کن.
کم کردن استرس. استرس و اضطراب سطح هورمونهایی رو بالا میبرن که میتونن شل شدن رگها و ماهیچههای آلت تناسلی رو سختتر کنن. وقتی علت استرس برطرف بشه، معمولاً علائم اختلال نعوظ هم از بین میرن.
امتحان کردن رواندرمانی. رفتن پیش متخصص سکس، روانشناس یا مشاور زوج درمانی میتونه به حل اختلال نعوظ ناشی از مسائل روانی کمک کنه.
درمان جایگزینی تستوسترون. اگه اختلال نعوظت به خاطر عدم تعادل هورمونی باشه، ممکنه از درمان جایگزینی تستوسترون سود ببری.
صحبت کردن با دکتر
خیلی از مردها از حرف زدن با دکترشون درباره اختلال نعوظ خجالت میکشن. اما اگه داری این مشکل رو تجربه میکنی، دکترت میتونه کمکت کنه بهترین گزینه درمانی رو پیدا کنی.
علاوه بر این، مطلع کردن دکترت از این موضوع مهمه، چون اختلال نعوظ اغلب نشونهای از یه مشکل پزشکی جدیتره. دکترت میتونه تو رو برای شرایط مرتبط مختلف مثل فشار خون بالا، دیابت یا بیماری قلبی عروقی آزمایش کنه.
چند تا راه برای اینکه صحبت با دکترت رو راحتتر کنی:
از قبل برنامهریزی کن که چی میخوای بگی.
یه لیست از سوالهای احتمالی آماده کن.
لیستی از علائمت و اینکه کی تجربهشون کردی بنویس.
خلاصه حرف
اختلال نعوظ خودش تهدیدکننده زندگی نیست و تو بعضی موارد موقتیه. اما گاهی میتونه نشونهای از یه مشکل سلامتی جدیتر باشه.
با دکترت صحبت کن تا علت اصلی رو پیدا کنی و یه برنامه درمانی شروع کنی. همینطور میتونی روی بهبود عادتهای زندگیت مثل ترک سیگار، ورزش کردن و خوب غذا خوردن کار کنی.