چطور میشه اختلال نعوظ در بیماری پارکینسون رو مدیریت کرد؟

بیماری پارکینسون می‌تونه باعث اختلال نعوظ (ناتوانی جنسی) بشه. بعضی از درمان‌های پارکینسون ممکنه به بهبود علائم اختلال نعوظ کمک کنن. داروهایی مثل ویاگرا معمولاً برای افراد مبتلا به پارکینسون بی‌خطر هستن.

بیماری پارکینسون زمانی اتفاق می‌افته که مغز شما به تدریج توانایی تولید دوپامین رو از دست میده. دوپامین هورمونیه که در فرآیندهای مختلف بدن نقش داره.

مردم معمولاً به دوپامین میگن “هورمون شادی” چون کمک می‌کنه احساس لذت کنید و اضطراب و افسردگی رو کاهش میده.

اختلال دوپامین در بیماری پارکینسون می‌تونه باعث تغییر در احساس لذت جنسی بشه. این می‌تونه منجر به اختلال نعوظ بشه که براتون سخت‌تر میشه نعوظ داشته باشید و اون رو حفظ کنید.

در ادامه بیشتر درباره اینکه چطور پارکینسون می‌تونه باعث اختلال نعوظ بشه و همینطور درمان‌های دارویی و غیردارویی برای افراد مبتلا به پارکینسون که اختلال نعوظ دارن، یاد می‌گیریم.

چرا پارکینسون باعث اختلال نعوظ میشه؟

سن

بیماری پارکینسون می‌تونه با افزایش سن باعث اختلال نعوظ بشه. علائم هر دو بیماری پارکینسون و اختلال نعوظ با افزایش سن شایع‌تر میشن.

یه مطالعه در سال 2022 نشون میده که ارتباط نزدیکی بین سن افراد مبتلا به پارکینسون و دفعاتی که علائم اختلال نعوظ رو گزارش می‌کنن وجود داره.

اختلال سیستم عصبی

تأثیرات بیماری پارکینسون روی عملکرد حرکتی و سیستم عصبی خودکار شما هم از عوامل مهم در رابطه بین پارکینسون و اختلال نعوظ هستن.

سیستم عصبی خودکار شما نقش مهمی در نحوه واکنش بدنتون به تحریک جنسی داره.

برای افراد مبتلا به پارکینسون، نورون‌ها در بخشی از مغز به نام جسم سیاه خوب کار نمی‌کنن. طبق تحقیقات سال 2023، این باعث میشه سلول‌هایی که دوپامین تولید می‌کنن نتونن واکنش‌های معمول سیستم عصبی خودکار رو در طول رابطه جنسی تحریک کنن، از جمله انقباضات عضلات صاف که در نعوظ نقش دارن.

این تغییرات در سیستم عصبی خودکار می‌تونه روی خیلی از عملکردهای حرکتی که به شما اجازه میدن خودارضایی کنید یا رابطه جنسی داشته باشید هم تأثیر بذاره، از جمله:

• تعادل
• راه رفتن
• وضعیت بدن
• انعطاف‌پذیری عضلات

ممکنه لرزش هم داشته باشید که می‌تونه کنترل بدنتون رو موقع رابطه جنسی سخت کنه و در نتیجه نعوظ رو دشوارتر کنه.

سلامت روان

مشکلات سلامت روان مرتبط با علائم پارکینسون هم می‌تونن باعث اختلال نعوظ بشن، از جمله:

• استرس یا ناامیدی ناشی از تغییرات در عملکردهای بدن
• اضطراب ناشی از ناتوانی در برقراری رابطه جنسی یا تغییر در روابط با شریک جنسی
• افسردگی ناشی از تغییرات در سلامتی و روابط جنسی

اختلال عملکرد جنسی در بیماری پارکینسون

اینها رایج‌ترین اختلالات جنسی در افراد مبتلا به پارکینسون هستن:

• مشکل در تعاملات جنسی به دلیل از دست دادن کنترل حرکتی
• کاهش میل جنسی
• خستگی
• مشکل در انزال
• ناتوانی در رسیدن به ارگاسم
• خشکی واژن

افراد مبتلا به پارکینسون چطور می‌تونن اختلال نعوظ رو درمان کنن؟

آگونیست‌های دوپامین مثل پرامیپکسول و روپینیرول درمان‌های رایج برای بیماری پارکینسون هستن. این داروها کمک می‌کنن بدنتون دوپامینی رو که دیگه نمی‌تونه خودش تولید کنه بسازه و اغلب علائم مربوط به کمبود دوپامین که روی تحریک و ارگاسم تأثیر می‌ذارن رو بهبود میدن.

قرص های اختلال نعوظ هم می‌تونن وقتی پارکینسون دارید کمک کننده باشن، مخصوصاً اگه مسن‌تر هستید و دلایل اختلال نعوظتون مرتبط با سن باشه.

پزشکان اغلب سیلدنافیل (ویاگرا) رو برای افرادی که پارکینسون و اختلال نعوظ دارن تجویز می‌کنن، مخصوصاً اگه درمان‌های دیگه مثل آگونیست‌های دوپامین علائمتون رو برطرف نکنن.

طبق تحقیقات سال 2017، سیلدنافیل برای افراد مبتلا به پارکینسون بی‌خطره و علائم اختلال نعوظ رو بهبود میده. با این حال، بنیاد پارکینسون اشاره می‌کنه که سیلدنافیل ممکنه برای بعضی افراد با مشکلات قلبی خاص مناسب نباشه.

درمان‌های اختلال نعوظ روانی مرتبط با استرس، اضطراب و افسردگی هم می‌تونن کمک کننده باشن. مشاوره یا روان درمانی می‌تونه کمک کنه با تغییرات زندگیتون کنار بیاید و با محدودیت‌های فیزیکی که ممکنه باهاشون روبرو بشید مقابله کنید.

راهکارهای دیگه مثل خواب بیشتر و رفتار درمانی شناختی (CBT) می‌تونن کمک کنن خستگی رو که می‌تونه باعث اختلال نعوظ بشه کاهش بدید و راه‌های مثبتی برای مدیریت تغییرات در زندگی جنسیتون پیدا کنید.

سوالات متداول

اینها بعضی از سوالات رایج درباره اختلال نعوظ و بیماری پارکینسون هستن.

اختلال نعوظ در بیماری پارکینسون چقدر شایعه؟

مشخص نیست اختلال نعوظ در افراد مبتلا به پارکینسون چقدر شایعه.

اما یه تحلیل در سال 2022 از داده‌های مطالعه ارزیابی تأثیر پارکینسون در دنیای واقعی (PRISM) – که شامل نزدیک به 900 نفر مبتلا به این بیماری بود – نشون میده که بیش از نیمی از افراد مبتلا به پارکینسون نوعی اختلال جنسی رو تجربه می‌کنن، که اختلال نعوظ شایع‌ترین علامت گزارش شده توسط مردان بوده.

آیا فرد مبتلا به پارکینسون می‌تونه ویاگرا مصرف کنه؟

یه مطالعه در سال 2017 روی 20 مرد مبتلا به پارکینسون نشون میده که سردرد ممکنه یکی از عوارض جانبی سیلدنافیل (ویاگرا) باشه. اما غیر از این، مطالعه هیچ نگرانی ایمنی مرتبط با مصرف ویاگرا برای اختلال نعوظ همراه با پارکینسون پیدا نکرد.

تحقیقات اخیر نگرانی‌های ایمنی رو گزارش نکردن، اما یه مطالعه موردی از سال 2010 ارتباطی بین مصرف بیش از حد ویاگرا و کورئوآتتوز (یه اختلال حرکتی) در فردی با پارکینسون پیدا کرد. محققان فکر می‌کردن این احتمالاً به خاطر مصرف لوودوپا و مقدار زیاد ویاگرا در مدت زمان کوتاه بوده.

آیا لوودوپا می‌تونه به اختلال نعوظ در پارکینسون کمک کنه؟

شواهدی برای استفاده از لوودوپا به عنوان درمان اختلال نعوظ در پارکینسون وجود داره.

پزشکان از لوودوپا برای درمان علائم عملکرد حرکتی پارکینسون استفاده می‌کنن که می‌تونن مانع احساس کنترل روی بدنتون بشن، مثل خشک شدن و حرکات غیرارادی. این می‌تونه کنترل فیزیکی شما رو موقع خودارضایی یا رابطه جنسی با شریکتون بهبود بده و نعوظ رو راحت‌تر کنه.

یه بررسی در سال 2021 نشون داد که لوودوپا به برطرف کردن بعضی از دلایل اختلال نعوظ در پارکینسون کمک کرد، مثل مشکلات مسیر هورمونی که در انزال دخیل هستن و افزایش میل جنسی.

نتیجه‌گیری

بیماری پارکینسون می‌تونه به خاطر تغییر در نحوه استفاده بدنتون از دوپامین باعث اختلال نعوظ بشه. اما درمان‌ها می‌تونن به بدنتون کمک کنن به تولید دوپامین ادامه بده و تأثیرات پارکینسون روی سلامت کلی‌تون رو مدیریت کنه.

بعضی درمان‌های پارکینسون، مثل آگونیست‌های دوپامین، ممکنه به علائم اختلال نعوظ کمک کنن. گزینه‌های دیگه شامل داروهای اختلال نعوظ مثل سیلدنافیل و رفتار درمانی شناختی هستن.