دیابت نوع ۲ و اختلال نعوظ: آیا ارتباطی بین این دو وجود داره؟

تحقیقات نشون میده که حدود نیمی از مردانی که دیابت نوع ۲ دارن، در عرض ۱۰ سال پس از تشخیص بیماری‌شون، دچار اختلال نعوظ میشن. با این حال، راه‌هایی برای غلبه بر اختلال نعوظ از طریق تغییر سبک زندگی وجود داره که شامل رژیم غذایی سالم، ورزش منظم و ترک سیگاره.

این مشکل چقدر شایعه؟

اگرچه دیابت و اختلال نعوظ دو بیماری جدا از هم هستن، اما معمولاً با هم دیده میشن. اختلال نعوظ به معنی مشکل در دستیابی یا حفظ نعوظ هست. مردانی که دیابت دارن، سه برابر بیشتر احتمال داره که دچار اختلال نعوظ بشن. وقتی مردان زیر ۴۵ سال دچار اختلال نعوظ میشن، ممکنه این نشونه‌ای از دیابت نوع ۲ باشه.

دیابت زمانی اتفاق می‌افته که قند خون زیادی در جریان خونتون داشته باشین. دو نوع اصلی دیابت وجود داره: دیابت نوع ۱ که کمتر از ۱۰ درصد افراد مبتلا به دیابت رو درگیر می‌کنه، و دیابت نوع ۲ که بیش از ۹۰ درصد موارد دیابت رو شامل میشه. دیابت نوع ۲ اغلب در نتیجه اضافه وزن یا کم تحرکی به وجود میاد.

تقریباً ۳۰ میلیون آمریکایی دیابت دارن، اما مردها بیشتر از زن‌ها احتمال داره که به دیابت مبتلا بشن، چون چربی معمولاً در شکمشون ذخیره میشه که یک عامل خطره.

حدود ۱۰ درصد مردان ۴۰ تا ۷۰ ساله دچار اختلال نعوظ شدید هستن و ۲۵ درصد دیگه اختلال نعوظ متوسط دارن. اختلال نعوظ با افزایش سن مردان شایع‌تر میشه، هرچند که بخش اجتناب‌ناپذیری از پیر شدن نیست. برای خیلی از مردها، مشکلات سلامتی دیگه مثل دیابت، احتمال ابتلا به اختلال نعوظ رو افزایش میده.

تحقیقات چی میگن

مرکز پزشکی دانشگاه بوستون گزارش میده که حدود نیمی از مردانی که دیابت نوع ۲ دارن، در عرض ۵ تا ۱۰ سال پس از تشخیص بیماری‌شون دچار اختلال نعوظ میشن. اگر این مردها بیماری قلبی هم داشته باشن، احتمال ناتوانی جنسی‌شون حتی بیشتر هم میشه. در واقع، اختلال نعوظ یک نشونه زودهنگام بیماری قلبی محسوب میشه.

تحقیقات نشون میده که اگر دیابت دارین ولی سبک زندگی سالم‌تری رو انتخاب کنین، ممکنه علائم دیابت رو کاهش بدین و سلامت جنسی‌تون رو بهبود ببخشین. این عادت‌های سبک زندگی شامل خوردن یک رژیم غذایی متعادل و ورزش منظمه.

چه چیزی باعث اختلال نعوظ در مردان دیابتی میشه؟

ارتباط بین دیابت و اختلال نعوظ به گردش خون و سیستم عصبی شما مربوط میشه. قند خون کنترل نشده می‌تونه به رگ‌های خونی کوچک و اعصاب آسیب برسونه. آسیب به اعصابی که تحریک و واکنش جنسی رو کنترل می‌کنن، می‌تونه توانایی مرد برای دستیابی به نعوظ کافی برای رابطه جنسی رو مختل کنه. کاهش جریان خون ناشی از رگ‌های خونی آسیب دیده هم می‌تونه به اختلال نعوظ کمک کنه.

عوامل خطر برای اختلال نعوظ

چندین عامل خطر وجود داره که می‌تونه احتمال عوارض دیابت، از جمله اختلال نعوظ رو افزایش بده. اگر موارد زیر رو داشته باشین، ممکنه در معرض خطر بیشتری باشین:

• کنترل ضعیف قند خون
• استرس
• اضطراب
• افسردگی
• رژیم غذایی نامناسب
• کم تحرکی
• چاقی
• سیگار کشیدن
• مصرف زیاد الکل
• فشار خون کنترل نشده
• پروفایل چربی خون غیرطبیعی
• مصرف داروهایی که اختلال نعوظ یکی از عوارض جانبی‌شون هست
• مصرف داروهای نسخه‌ای برای فشار خون بالا، درد یا افسردگی

تشخیص اختلال نعوظ

اگر تغییری در تعداد دفعات یا مدت نعوظ خود مشاهده کردین، به دکترتون بگین یا با یک اورولوژیست (متخصص کلیه و مجاری ادرار) وقت ملاقات بگیرین. شاید صحبت کردن درباره این مسائل با دکترتون راحت نباشه، اما خودداری از این کار فقط باعث میشه کمکی که نیاز دارین رو دریافت نکنین.

دکترتون می‌تونه با بررسی سابقه پزشکی و ارزیابی علائم شما، اختلال نعوظ رو تشخیص بده. احتمالاً یک معاینه فیزیکی انجام میده تا مشکلات احتمالی عصبی در آلت تناسلی یا بیضه‌ها رو بررسی کنه. آزمایش‌های خون و ادرار هم می‌تونن به تشخیص مشکلاتی مثل دیابت یا تستوسترون پایین کمک کنن.

اونها می‌تونن دارو تجویز کنن و همینطور شما رو به یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی که در زمینه اختلالات جنسی تخصص داره، ارجاع بدن. چندین گزینه درمانی برای اختلال نعوظ وجود داره. دکترتون می‌تونه کمک کنه تا بهترین گزینه رو برای خودتون پیدا کنین.

اگر هیچ علامتی از اختلال نعوظ رو تجربه نکردین، اما تشخیص دیابت یا بیماری قلبی دارین، باید درباره احتمال تشخیص در آینده با دکترتون صحبت کنین. اونها می‌تونن کمک کنن تا تعیین کنین که همین حالا چه اقدامات پیشگیرانه‌ای می‌تونین انجام بدین.

درمان اختلال نعوظ

اگر اختلال نعوظ در شما تشخیص داده شد، دکترتون احتمالاً یک داروی خوراکی مثل سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل (سیالیس)، یا واردنافیل (لویترا) رو توصیه می‌کنه. این داروهای نسخه‌ای به بهبود جریان خون به آلت تناسلی کمک می‌کنن و معمولاً اکثر مردها اونها رو خوب تحمل می‌کنن.

داشتن دیابت نباید مانع توانایی شما برای مصرف یکی از این داروها بشه. اونها تداخل منفی با داروهای دیابت مثل گلوکوفاژ (متفورمین) یا انسولین ندارن.

اگرچه درمان‌های دیگه‌ای برای اختلال نعوظ مثل پمپ‌ها و ایمپلنت‌های آلت تناسلی وجود داره، ممکنه بخواین اول یک داروی خوراکی رو امتحان کنین. این درمان‌های دیگه معمولاً به اندازه کافی موثر نیستن و ممکنه باعث عوارض اضافی بشن.

چشم‌انداز

دیابت یک بیماری مزمنه که تا آخر عمر باهاش خواهید بود، اگرچه هر دو نوع دیابت ۱ و ۲ رو میشه با داروها، رژیم غذایی مناسب و ورزش به خوبی کنترل کرد.

اگرچه اختلال نعوظ می‌تونه یک وضعیت دائمی بشه، این معمولاً برای مردانی که گاهی اوقات مشکلات نعوظ رو تجربه می‌کنن، صدق نمی‌کنه. اگر دیابت دارین، ممکنه هنوز هم بتونین با سبک زندگی‌ای که شامل خواب کافی، نکشیدن سیگار و کاهش استرس هست، بر اختلال نعوظ غلبه کنین. داروهای اختلال نعوظ معمولاً خوب تحمل میشن و می‌تونن برای سال‌های زیادی برای غلبه بر هر مشکل اختلال نعوظ استفاده بشن.

چطور می‌تونیم از اختلال نعوظ پیشگیری کنیم

چندین تغییر در سبک زندگی وجود داره که نه تنها می‌تونه به مدیریت دیابت کمک کنه، بلکه خطر اختلال نعوظ رو هم کاهش میده. شما می‌تونین:

• قند خونتون رو از طریق رژیم غذایی کنترل کنین. خوردن یک رژیم غذایی مناسب برای دیابت کمک می‌کنه تا سطح قند خونتون رو بهتر کنترل کنین و میزان آسیب به رگ‌های خونی و اعصابتون رو کم کنین. یک رژیم غذایی مناسب که برای کنترل سطح قند خونتون طراحی شده، می‌تونه سطح انرژی و خلق و خوتون رو هم بهبود بده که هر دو می‌تونن به کاهش خطر اختلال نعوظ کمک کنن. می‌تونین با یک متخصص تغذیه که مربی تأیید شده دیابت هم هست کار کنین تا به تنظیم سبک غذا خوردنتون کمک کنه.
• مصرف الکل رو کم کنین. نوشیدن بیش از دو نوشیدنی در روز می‌تونه به رگ‌های خونیتون آسیب بزنه و به اختلال نعوظ کمک کنه. حتی مستی خفیف هم می‌تونه رسیدن به نعوظ رو سخت کنه و در عملکرد جنسی اختلال ایجاد کنه.
• سیگار رو ترک کنین. سیگار کشیدن رگ‌های خونی رو تنگ می‌کنه و سطح اکسید نیتریک رو در خونتون کاهش میده. این جریان خون به آلت تناسلی رو کم می‌کنه و اختلال نعوظ رو بدتر می‌کنه.
• فعال باشین. نه تنها اضافه کردن ورزش منظم به برنامه روزانه‌تون می‌تونه به کنترل سطح قند خونتون کمک کنه، بلکه می‌تونه گردش خون رو بهتر کنه، استرس رو کم کنه و سطح انرژی‌تون رو بالا ببره. همه اینها می‌تونن به مبارزه با اختلال نعوظ کمک کنن.
• بیشتر بخوابین. خستگی اغلب مقصر اختلالات جنسیه. اطمینان از اینکه هر شب به اندازه کافی می‌خوابین می‌تونه خطر اختلال نعوظ رو کاهش بده.
• سطح استرستون رو پایین نگه دارین. استرس می‌تونه در تحریک جنسی و توانایی شما برای رسیدن به نعوظ اختلال ایجاد کنه. ورزش، مدیتیشن و اختصاص دادن زمان برای انجام کارهایی که ازشون لذت می‌برین می‌تونه به پایین نگه داشتن سطح استرستون کمک کنه و خطر اختلال نعوظ رو کم کنه. اگر علائم اضطراب یا افسردگی در شما در حال شکل‌گیریه، با دکترتون مشورت کنین. اونها می‌تونن شما رو به یک روان‌درمانگر معرفی کنن که می‌تونه کمک کنه با هر چیزی که باعث استرستون میشه کنار بیاین.

سوالات متداول

آیا دیابت نوع ۲ باعث اختلال نعوظ میشه؟

بله. مردانی که با دیابت نوع ۲ زندگی می‌کنن شانس بیشتری برای ابتلا به اختلال نعوظ دارن – تا ۳ برابر بیشتر از مردانی که دیابت نوع ۲ ندارن.

آیا اختلال نعوظ دیابتی قابل برگشته؟

مدیریت سطح قند خون می‌تونه از بدتر شدن اختلال نعوظ دیابتی جلوگیری کنه. داروهای اختلال نعوظ، همراه با بهبود رژیم غذایی و سبک زندگی، می‌تونن به برگشت اختلال نعوظ دیابتی کمک کنن.

بهترین درمان برای اختلال نعوظ در افراد دیابتی چیه؟

داروهای اختلال نعوظ ممکنه برای بهبود قابل توجه در اختلال نعوظ دیابتی لازم باشن. مراجعه به درمانگر جنسی هم می‌تونه به بهبود علائم کمک کنه.

نتیجه‌گیری

مردان مبتلا به دیابت سه برابر بیشتر احتمال داره که دچار اختلال نعوظ بشن.

تغییرات سبک زندگی – مثل بهبود رژیم غذایی، خواب و سطح استرس، همراه با ترک سیگار و پرهیز از الکل – ممکنه به بهبود علائم اختلال نعوظ کمک کنه.

در مواقع دیگه، ممکنه دکتر داروی اختلال نعوظ رو پیشنهاد کنه که با هیچ داروی دیابتی که ممکنه مصرف کنین تداخل نداره. صحبت کردن صادقانه با دکترتون می‌تونه شما رو به بهترین مسیر برای بهبود علائم راهنمایی کنه.